دانلود آهنگ حسین امیدی تاریکی

نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر سحر نزدیک است
شب سردی است ، و من افسرده
راه دوری است ، و پایی خسته
تیرگی هست و چراغی مرده
می کنم، تنها ، از جاده عبور
دور ماندند ز من آدم ها
سایه ای از سر دیوار گذشت
غمی افزود مرا بر غم ها
هر دم این بانگ بر آرم از دل
وای،این شب چقدر تاریک است
اندکی صبر سحر نزدیک است
خنده ای کو که به دل انگیزم ؟
قطره ای کو که به دریا ریزم ؟
صخره ای کو که بدان آویزم؟
فکر تاریکی و این ویرانی
بی خبر آمد تا با دل من
قصه ها ساز کند پنهانی